Οι «αναρχικοί» και τα «βασανηστήρια»

Είδα στην είσοδο πολυκατοικίας της Θεσσαλονίκης, σε πάροδο της Αγίου Δημητρίου, διάφορες τυπωμένες αφισέτες και ορνιθοσκαλίσματα με σπρέι. Εβριζαν βουλευτή Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ που μένει εκεί και κατέληγαν με την απαίτηση για χορήγηση άδειας σε διάφορους καταδικασμένους «πολιτικούς κρατούμενους».

Θα σταθώ στις λεπτομέρειες, διότι ουσία δεν υπάρχει: αυτά τα παιδιά και όσοι τους κατευθύνουν θα έπρεπε να ξέρουν (το ξέρουν οι δεύτεροι, αλλά δεν βολεύει) ότι οι αγωνιστές της αριστεράς αλλά και οι αναρχικοί, όπως αυτοί αυτοπροσδιορίζονται, δεν φορούν κουκούλες. Κουκούλες πάντα φορούν οι χαφιέδες. Ας διαλέξουν.

Οι πολιτικοί κρατούμενοι δεν παρακαλούν για άδειες το άτιμο αστικό κράτος που τους καταδίκασε. Πολεμούν για να το ανατρέψουν. Εξάλλου, κι όταν έδινε άδειες το αστικό κράτος, κάποιος πιστολάς, μικρός θεός κι αυτός, την κοπάνησε, καταδικάζοντας τους υπόλοιπους, μεταξύ των οποίων και τον ανήμπορο πια αδερφό του. Και αυτό κάνουν συνεχώς. Δίνουν πατήματα στο αστικό κράτος να ενισχύει την καταστολή και τον περιορισμό των ατομικών ελευθεριών, διότι ο Κουφοντίνας ξέρει.

Τελευταίο: όταν μιλούν για βασανιστήρια αυτοί οι τύποι, εντάξει, δεν ξέρουν περί τίνος πρόκειται, αλλά τουλάχιστον ας τα γράφουν σωστά. Οχι και βασανηστήρια. Από τα άλλα, τα βασανιστήρια, ο βουλευτής που βρίζουν τα καλομαθημένα παιδάκια ξέρει όσο λίγοι στην Ελλάδα. Τα έχει υποστεί στο κορμί και στην ψυχή του για να κυκλοφορούν σήμερα ασύδοτα αυτές οι συμμορίες και να ρυπαίνουν τα πάντα. Βέβαια, σε 7,5 χρόνια δικτατορίας, ούτε έναν «αναρχικό» δεν είδαμε να σηκώνει το μπόι του. Τόσοι είναι!