Ανατολικό Πήλιο: μαγευτικές εικόνες στις κατάφυτες παραλίες

Μαγική απόδραση η ανατολική πλευρά του θρυλικού βουνού του Πηλίου, κατάφυτη από οξιές, καστανιές που αυτήν την εποχή γέρνουν από το βάρος των καρπών τους, καρυδιές, αγριομηλιές και φυσικά συκιές που σε προκαλούν να δοκιμάσεις τη γλύκα τους, ενώ την ίδια ώρα η ρίγανη, το θυμάρι και το φασκόμηλο μυρώνουν την ατμόσφαιρα.

Η απόσταση όχι και τόσο απαγορευτική (για τους Θεσσαλονικείς απαιτούνται κάτι λιγότερο από δυο ώρες μέχρι το Βόλο και ακόμη μια ώρα χαλαρά μέχρι το Μούρεσι και την Τσαγκαράδα). Προτείνουμε τη διαδρομή από την περιφερειακή του Βόλου προς Πορταριά. Αμέσως μετά τα Χάνια, στρίβουμε προς Κισσό, αν θέλουμε να πάμε προς Μούρεσι, Τσαγκαράδα. Αν θέλουμε να φτάσουμε στη Ζαγορά, μετά τα Χάνια ακολουθούμε την πινακίδα για Ζαγορά.

Τα γραφικά χωριά

Στις υγρές, ακόμη και τις καυτές μέρες του Αυγούστου, πλαγιές του βουνού, που σαν πράσινη θάλασσα ανταγωνίζονται το απέραντο Αιγαίο που απλώνεται επιβλητικό στα πόδια τους, είναι κρυμμένα διάσπαρτα τα γραφικά χωριά του ανατολικού Πηλίου, με αρχοντικά, λιθόστρωτα καλντερίμια, πλατείες στρωμένες με πέτρα και πάντοτε κάτω από τη σκιά αιωνόβιων πλατάνων. ενώ τα καφενεδάκια και οι παραδοσιακές ταβέρνες προσφέρουν μοναδική απόλαυση.

Η πηλιορείτικη αρχιτεκτονική έχει γηγενή χαρακτηριστικά και ακολουθείται πιστά μέχρι και σήμερα δίνοντας μια ιδιαίτερη φυσιογνωμία. Οι πλάκες και οι πέτρες του βουνού είναι το κύριο χαρακτηριστικό από το οποίο κατασκευάζονται τα αρχοντικά, οι βρύσες, τα γεφύρια και τα καλντερίμια της περιοχής.

Το χρώμα των νερών και της άμμου του Αϊ-Γιάννη δηλώνουν την καθαρότητα του τοπίου…

Χωριά ορμητήρια

Τα κύρια χωριά που μπορούν να αποτελέσουν ορμητήρια για τις υπέροχες παραλίες είναι το Μούρεσι, η Τσαγκαράδα, ο Κισσός αλλά και η λίγο πιο απομακρυσμένη Ζαγορά.

Η Τσαγκαράδα είναι το κεντρικό χωριό της ανατολικής πλευράς, όσον αφορά την απόσταση από τις πιο δημοφιλείς παραλίες, όπως και το γειτονικό Μούρεσι. Η Τσαγκαράδα αποτελείται από τέσσερις οικισμούς που ονοματοδοτήθηκαν από τις εκκλησίες που ο καθένας έχει στην πλατεία του: Άγιοι Ταξιάρχες, Αγία Παρασκευή, Αγία Κυριακή και Άγιος Στέφανος.

Η Λαμπινού και με την αγριάδα του Αιγαίου είναι το ίδιο όμορφη…

Πρέπει οπωσδήποτε να δροσιστείτε από το δροσερό νερό στις πέτρινες σκαλιστές βρύσες που θα συναντήσετε σε πολλά σημεία, να απολαύσετε ένα καφεδάκι και γλυκό του κουταλιού στα καφενεδάκια ή τις υπέροχες γεύσεις πηλιορείτικων συνταγών στις ταβέρνες που μυρίζουν… παράδοση.

Από το Μούρεσι και κυρίως από την Τσαγκαράδα έχετε εύκολη πρόσβαση στην καταγάλανη παραλία του Αη-Γιάννη, με την οποία συνορεύουν ακόμη δύο παραλίες: Παπά Νερό (δεξιά) και Πλάκα (από την αριστερή πλευρά). Δεν είναι εύκολο να βαθμολογήσει κανείς την ομορφιά τους, διότι η καθεμιά είναι το ίδιο υπέροχη.

Η παραλία του Μυλοπόταμου προσελκύει και για φωτογραφήσεις γάμων!

Επίσης, η Φακίστρα και ο Μυλοπόταμος είναι πολύ κοντά στο χωριό της Τσαγκαράδας και προσελκύουν κάθε χρόνο χιλιάδες τουρίστες. Μάλιστα, στο Μυλοπόταμο κάτω στην παραλία υπάρχει ένα μικρό καφέ, το οποίο είναι ανοιχτό καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Μια άποψη του Μυλοπόταμου χωρίς… κόσμο!

Φέτος το dailythess στην καρδιά του Αυγούστου συνάντησε ένα ζευγάρι που επέλεξε την παραλία για τη φωτογράφηση του γάμου του, ανάμεσα στους λουόμενους και στο υπέροχο σκηνικό των βράχων. Για τη Φακίστρα, που έχει κριθεί μια από τις καλύτερες παραλίες του κόσμου, πρέπει να κατηφορίσετε με τα πόδια το πέτρινο μονοπάτι για περίπου 10 λεπτά.

Η Φακίστρα από ψηλά…

Σε λίγη απόσταση προς τη νότια πλευρά του Πηλίου θα βρείτε πινακίδα για την επίσης μαγική παραλία του Λιμνιώνα. Τα νερά της αξίζουν επίσκεψη και βουτιά, αλλά ο χωματόδρομος είναι σε πολύ κακή κατάσταση (αν έχετε τζιπ, δοκιμάστε να πάτε) και πολύ στενός, οπότε αν συναντήσετε κάποιο άλλο αυτοκίνητο να ανεβαίνει θα έχετε πρόβλημα…

Τα νερά του Λιμνιώνα διαυγή και πανέμορφα, αλλά προτείνεται η πρόσβαση από τη θάλασσα

Καθώς απομακρύνεστε ακόμη περισσότερο προς το Νότο από τον κεντρικό δρόμο, θα βρείτε πινακίδα για την παραλία Λαμπινού. Πολύ εύκολη πρόσβαση, ο δρόμος άσφαλτος, και η παραλία ξεχωριστή.

Άγιοι Σαράντα, Χορευτό, Παρίσαινα

Ακόμη τρεις παραλίες στις οποίες πρέπει να βουτήξετε είναι οι Άγιοι Σαράντα, το Χορευτό και η Παρίσαινα. Οι τρεις παραλίες είναι πιο κοντά στο κεφαλοχώρι Ζαγορά, αλλά αν ξεκινάτε από Τσαγκαράδα, θα συναντήσετε το χωριό Μακρυρράχη, απ’ όπου θα κατηφορίσετε για τους Αγίους Σαράντα, από τις ομορφότερες παραλίες του Πηλίου. Το πρόβλημα είναι ότι για περίπου ένα χλμ. κατεβαίνετε έναν πολύ στενό δρόμο, όπου σε ώρες αιχμής δημιουργείται κυκλοφοριακό πρόβλημα.

Μετά τους Αγίους Σαράντα ακολουθεί το Χορευτό και αμέσως μετά η Παρίσαινα, μια καταγάλανη θάλασσα που όμως η παραλία προσελκύει ανθρώπους που αισθάνονται καλύτερα να κολυμπούν και να λιάζονται… γυμνοί. Η επιλογή δική σας…

Απογευματινή άποψη της παραλίας Άγιοι Σαράντα με την ηρεμία που απαιτεί η φυσιογνωμία της περιοχής

Η Ζαγορά

Αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο και ιστορικότερο χωριό του ανατολικού Πηλίου, χωρισμένη σε τέσσερις μεγάλες συνοικίες, με φυσικές ομορφιές, τρεχούμενα νερά, όπου η παράδοση στις τέχνες και στα γράμματα, αλλά και η Ιστορία το καθιστούν ξακουστό. Η υφαντουργία, η μεταξουργία και η εμποροβιοτεχνία άκμασαν ήδη από το 17ο αιώνα, ενώ σήμερα είναι ξακουστή για τα μήλα της, διάσημα στις αγορές της Ελλάδας, αλλά και του εξωτερικού.

Και πεζοπορία…

Αν έχετε διάθεση και αντοχές για πεζοπορία μέσα σε πυκνής βλάστησης πλαγιές και δίπλα σε δροσερές ρεματιές, υπάρχουν σηματοδοτημένα μονοπάτια που συνδέουν τα χωριά και γενικά περπατιούνται, όσο είναι δυνατόν να καθαριστούν από την οργιώδη φύση. Μια όμορφη διαδρομή που δοκιμάσαμε είναι από τον Κισσό στο Μούρεσι, περίπου τρεις ώρες, κατά τη διάρκεια της οποίας ζήσαμε μια μοναδική εμπειρία ανάμεσα σε κορομηλιές, συκιές, ακόμη και καμέλιες και ορτανσίες, ενώ η ξεκούραση στα νερά της ρεματιάς, μπορώ να πω ότι ήταν αρκετά δροσιστική… Ή «μουδιαστική» θα έλεγα.

Η πεζοπορία στα μονοπάτια του Πηλίου κρύβει πολλές ομορφιές

Φάτε μόνο παραδοσιακά

Το Πήλιο προσφέρει υπέροχες παραδοσιακές συνταγές που θα βρείτε σε όποια παραδοσιακή ταβέρνα επιλέξετε. Η πηλιορείτικη κουζίνα βασίζεται κυρίως στα φρέσκα υλικά της γης, ενώ σημαντικά συστατικά της αποτελούν τα μυρωδικά και βότανα που ευδοκιμούν στο Βουνό των Κενταύρων, τα εξαιρετικής ποιότητας μανιτάρια και φυσικά το λάδι της ελιάς. Σπετσοφάι, πρασόπιτα, γεμιστοί κολοκυθανθοί και χόρτα τσιγαριαστά με αβγά, Κρουστάρια (πηλιορείτικη πρασόπιτα), γλυκιά πηλιορίτικη ρυζόπιτα με κόκκινη κολοκύθα, φτεροκεφτέδες, τσουκνιδόπιτα Πηλίου, μανιταρόπιτα, χοιρινό κρασάτο με μήλα, καραμελώμενο χοιρινό κότσι, κόκορας κρασάτος με χυλοπίτες, μαραθόπιτα. Για γλυκό, τι άλλο από τα γλυκά κουταλιού από τα φρούτα που ευδοκιμούν στην περιοχή, όπως το πηλιορείτικο γλυκό κουταλιού φιρίκι. Και οι μαρμελάδες με τα ντόπια φρούτα όπως βανίλιες, σύκο, βατόμουρο, δαμάσκηνο, βύσσινο ποτισμένες με τη μυρωδιά βοτάνων της περιοχής.

Φωτογραφίες: Γιούλη Αγγέλη