Η δολοφονία του «γελαστού παιδιού» και μια υπόσχεση ζωής (βίντεο)

«Παρ’ όλο που γέρασα, όσο ζω, θα κρατώ την υπόσχεση που έδωσα εκείνο το βράδυ στον Στέφανο μέσα στο ασθενοφόρο πηγαίνοντας στο νοσοκομείο Λαϊκό, το σημερινό Ιπποκράτειο. Μου είχε πει ξεψυχώντας να μην σταματήσω ποτέ αυτό που ξεκινήσαμε. Αυτό κάνω σε όλη μου τη ζωή. Αγωνίζομαι». Ο σύντροφος και συναγωνιστής του «γελαστού παιδιού» Στέφανου Βελδιμήρη, Μόρφης Στεφούδης, 55 χρόνια τώρα, δεν ξέχασε ποτέ την επέτειο της δολοφονίας του. Ανήμερα της 26ης Οκτωβρίου περνά πάντα από το μέρος όπου ο Στέφανος δολοφονήθηκε από το πιστόλι του χωροφύλακα, Σπύρου Φιλίππου για να αφήσει ένα λουλούδι. Είναι, όπως λέει στη DailyThess, μια υπόσχεση ζωής για αυτόν. Έτσι και σήμερα μαζί με άλλους φίλους, συναγωνιστές και συντρόφους του Στέφανου Βελδεμίρη πήγαν πάλι στη συμβολή των οδών Φιλιππουπόλεως και Πέραν στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης, εκεί όπου έχει τοποθετηθεί αναμνηστική πλάκα από το δήμο, για να θυμηθούν τα παλιά αλλά και να ανανεώσουν τους όρκους τους. «Όποτε περνώ από εδώ βλέπω την εικόνα του Σ. Φιλίππου να έχει απλωμένο το χέρι για να μας πυροβολήσει. Είναι ανεξίτηλα τα σημάδια στη μνήμη μου. Κρατάω, όμως, γερά και θα συνεχίσω», σχολίασε ο Μ. Στεφούδης. Λίγο πριν είχαν περάσει από τον τόπο της εκδήλωσης δυο παιδιά. Σταμάτησαν να μάθουν τι συμβαίνει. «Με συγκίνησαν. Μου είπαν ‘παππού θα σε θυμόμαστε’. Χαίρομαι που οι αγώνες μας βρίσκουν αντίκρισμα στους νέους ανθρώπους», είπε. Και όχι μόνο. Λίγο νωρίτερα μια κάτοικος των Αμπελοκήπων τους είχε δώσει μια γλάστρα της για να την βάλουν μαζί με τα υπόλοιπα λουλούδια στο σημείο μνήμης.

morfis

Άλλωστε, όπως τόνισε κατά τη διάρκεια της σεμνής πολιτικής εκδήλωσης ο δικηγόρος και αγωνιστής, Σπύρος Σακέτας, οι αγώνες του τότε συνδέονται με τους αγώνες του σήμερα. Είναι το ίδιο αναγκαίοι. Δείτε στη συνέχεια βίντεο από την ομιλία του κ. Σακέτα…

morfis-1

Οι φίλοι, οι συναγωνιστές και σύντροφοι του Στέφανου Βελδεμίρη, που έγραψαν το παρακάτω κείμενο για την επέτειο 55 χρόνων από τη δολοφονία του, ανανέωσαν το ραντεβού τους, όπως δήλωσαν, στους δρόμους του αγώνα:

«Ήταν ανήμερα της γιορτής του Αγίου Δημητρίου, στις 26 Οκτωβρίου 1961, τρεις μόλις ημέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές που έμειναν στην ιστορία ως «οι εκλογές της βίας και της νοθείας» και κατά τις οποίες, εκτός του Βελδεμίρη, είχε δολοφονηθεί στο Δεμίρι Αρκαδίας και ο 24χρονος στρατιώτης Διονύσιος Κερπινιώτης, στέλεχος της ΕΔΑ. Η δολοφονία του «γελαστού παιδιού», όπως αποκαλούσαν τον Στέφανο Βελδεμίρη, συνέβη την εποχή που, κράτος και παρακράτος, σε αγαστή συνεργασία, είχαν εξαπολύσει ένα φοβερό κύμα βίας και τρομοκρατίας, με εκατοντάδες τραυματισμούς στελεχών της ΕΔΑ αλλά και απλών πολιτών. Εκείνη την ημέρα, ο Βελδεμίρης μαζί με τον στενό του φίλο και σύντροφό του στη νεολαία της ΕΔΑ, Μόρφη Στεφούδη, μισθώνουν ένα ταξί και αρχίζουν να σκορπούν προκηρύξεις της στις δυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης, καλώντας το λαό να αντισταθεί στις εκλογές της βίας και νοθείας. Σε ένα μπλόκο της αστυνομίας στους Αμπελόκηπους ο χωροφύλακας Σπυρίδων Φιλίππου πυροβόλησε στο πίσω τζάμι του ταξί και πέτυχε με δύο σφαίρες στο κεφάλι το Βελδεμίρη ο οποίος εξέπνευσε την επομένη. Η κηδεία του δολοφονημένου αγωνιστή γίνεται σε συνθήκες άγριας τρομοκρατίας, νύχτα κατά παράβαση των θρησκευτικών κανόνων, ενώ οι αστυνομικοί δεν αφήνουν ούτε τους γονείς του νεκρού να δώσουν τον ύστατο χαιρετισμό στον γιο τους. Την ίδια στιγμή, χιλιάδες οργισμένου λαού έξω από τα νεκροταφεία της Ευαγγελίστριας επαναλαμβάνουν επί ώρες την κραυγή: «Δολοφόνοι».
Η δίκη του Σπύρου Φιλίππου έγινε πέντε μήνες αργότερα. Τόσο ο ίδιος ο κατηγορούμενος όσο και οι συνάδελφοί του που κατέθεσαν ως μάρτυρες υπεράσπισης ισχυρίστηκαν ότι ο Φιλίππου πυροβόλησε στα λάστιχα του αυτοκινήτου (και ότι η σφαίρα εξοστρακίστηκε) επειδή υπήρχαν πληροφορίες ότι θα μοιραστούν ναρκωτικά στην περιοχή. Το δικαστήριο καταδίκασε τον Φιλίππου σε μόνο 4 χρόνια φυλάκιση, έμεινε σε αγροτικές φυλακές τα 2 και έκτοτε κυκλοφορούσε ελεύθερος μέχρι το θάνατό του στη Θεσσαλονίκη.
Όμως ο λαός της Θεσσαλονίκης τιμά μέχρι και σήμερα τον Στέφανο Βελδεμίρη. Θα μείνει για πάντα στη θύμηση και στις καρδιές των Θεσσαλονικέων, στην εργατική τάξη της πόλης. Θα μείνει στην ιστορία της χώρας, ο αγωνιστής που δολοφονήθηκε, παλεύοντας για την δημοκρατία, την ελευθερία και το δίκιο. Σήμερα, 55 χρόνια μετά, όσο ο αγώνας του Στέφανου μένει ανεκπλήρωτος, οι νέες γενιές αγωνιστών θα συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο…«Στέφανε αγκαθοστέφανε, το αγκάθινο στεφάνι στο μέτωπό σου πελώριο φωτοστέφανο στους κροτάφους του σύμπαντος…»