Γιατί ο Μητσοτάκης φοβάται τον Τσίπρα;

Για επικεφαλής μιας κυβέρνησης που «ρίχνει» άνετα 20 μονάδες στον βασικό της αντίπαλο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει εσχάτως μια μάλλον δυσεξήγητη νευρικότητα απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα. Και για πρωθυπουργός που απολαμβάνει «ιστορική λαοφιλία» – ο αποκαλούμενος και… νέος Μωυσής, μεταξύ άλλων -, δείχνει μια εξίσου παράξενη ανησυχία και σπουδή να προλάβει, και να αποδομήσει, τις κινήσεις του αντιπάλου του.
Η χθεσινή απόφαση Μητσοτάκη να δώσει συνέντευξη στο Star την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίαζε το πρόγραμμα «Μένουμε Ορθιοι ΙΙ» στο Ζάππειο, υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να είναι απλώς ένα πολιτικό unfair – από εκείνα, άλλωστε, στα οποία ρέπει σταθερά η ΝΔ. Το ίδιο θα μπορούσε να ισχύει και για την κυβερνητική επιχείρηση σύνδεσης του ΣΥΡΙΖΑ με την Χρυσή Αυγή επειδή η Κουμουνδούρου δεν εκδίδει… ανακοίνωση για το κόμμα Κασιδιάρη. Kαι το ίδιο θα μπορούσαν να σηματοδοτούν και οι καταγγελίες υπουργών και φιλοκυβερνητικών δημοσιογράφων ότι η αξιωματική αντιπολίτευση διαδίδει «fake news» και παίζει το παιχνίδι του Ερντογάν επειδή ζητά να μάθει εάν… υπήρξε παραβίαση των ελληνικών συνόρων στον Εβρο.

Η κυβέρνηση όμως, και προσωπικά ο κ. Μητσοτάκης, δεν σήκωσαν το λάβαρο της αντιπολίτευσης προς την αντιπολίτευση μόνον από συνήθεια. Τα κίνητρα είναι βαθύτερα και, αν μη τι άλλο, δείχνουν πως στο Μαξίμου εκτός από τις «ψαλίδες» των 20 μονάδων και τους ύμνους στα «γαλάζια» media, διαβάζουν και τα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων. Όπως διαβάζουν και τους αριθμούς και τα νούμερα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Τα μεν ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων δείχνουν ότι οι πολίτες φοβούνται. Για παράδειγμα, οκτώ στους δέκα ανησυχούν, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της MRB για την οικονομία, και επτά στους δέκα φοβούνται για το εάν θα διατηρήσουν την εργασία και το εισόδημά τους. Εν ολίγοις οι πολίτες φοβούνται τον λογαριασμό που θα τους στείλει η κυβέρνηση που τους «έσωσε» από τον κορονοϊό – φοβούνται πολύ, και δικαίως.

Τα δε στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου και της ΕΛΣΤΑΤ απλώς τεκμηριώνουν αυτούς τους φόβους. Η ανεργία του Απριλίου χτύπησε ρεκόρ, τα έσοδα στο πρώτο τετράμηνο του έτους έκαναν βουτιά 8,8% (ήταν μειωμένα κατά 1,35 δις), και ο Χρήστος Σταϊκούρας, μαζί με τον Γιάννη Στουρνάρα, ανεβάζουν σε δόσεις τα ποσοστά της εκτιμώμενης ύφεσης η οποία, κατά την ομολογία του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Star, οδεύει στο 10%.

Εκτός από αυτά τα νούμερα, ο πρωθυπουργός και οι επιτελείς του γνωρίζουν επίσης ότι ο τουρισμός – η κύρια μηχανή του ΑΕΠ της χώρας – είναι για φέτος χαμένος. Το άρον άρον άνοιγμα των συνόρων και το άνευ όρων προσκλητήριο στους ξένους τουρίστες να έρθουν στην «ασφαλή» Ελλάδα, ελάχιστα μπορούν να αποδώσουν, εκτός ενδεχομένως από κάποια νέα, εισαγόμενα κρούσματα κορονοϊού. Ο ίδιος ο Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων θεωρεί ότι θα είναι επιτυχία εάν τα τουριστικά έσοδα φθάσουν στο 30% των περσινών επιπέδων. Το γεγονός ότι στις πολυδιαφημισμένες εξαγγελίες της κυβέρνησης δεν περιλαμβάνεται κανέναν ουσιαστικό μέτρο τόνωσης του τουρισμού – ούτε καν αναστολή του τέλους διανυκτέρευσης στα ξενοδοχεία – κάνει ακόμη χειρότερα τα δεδομένα, εξ ου και πολλοί μεγάλοι όμιλοι εμμένουν στην απόφαση να μην ανοίξουν καν τα ξενοδοχεία τους. Κάπως έτσι ο πρωθυπουργός θυμήθηκε αιφνιδίως και επιλεκτικά την αξία της «ατομικής» και «κοινωνικής ευθύνης» και στις επιχειρήσεις, και από αυτά τα δεδομένα εκπορεύονται και οι αιχμές που άφησε κατά των ξενοδόχων στην κυριακάτικη συνέντευξή του στην Real News.

«Η Πολιτεία», είπε, «έχει κάνει το καθήκον της… Προσωπικά περιμένω, τώρα, και από τους επιχειρηματίες – ιδίως του τουρισμού – να ανταποκριθούν και να ανοίξουν τις εγκαταστάσεις τους. Τους ενθαρρύνω να δράσουν. Γιατί έχουν κι αυτοί το δικό τους μερίδιο κοινωνικής ευθύνης».

Με δεδομένο, ωστόσο, ότι το «καθήκον» της Πολιτείας εξαντλήθηκε απλώς στην μετατροπή εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων σε ανέργους και σε μερικώς απασχολούμενους, η εικόνα της γενικής καθίζησης στην οικονομία δεν αλλάζει με προσκλητήρια «κοινωνικής ευθύνης». Όπως δεν αλλάζει και η προοπτική ενός σκληρού φθινοπώρου με χιλιάδες φτωχοποιημένους εργαζόμενους και άλλους τόσους περιθωριοποιημένους ελεύθερους επαγγελματίες και μικρούς επιχειρηματίες.

Αυτήν την προοπτική και αυτή την εικόνα φοβάται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πόσο μάλλον αφού πρώτη στην λίστα των θυμάτων της οικονομικής κρίσης είναι η μεσαία τάξη, στην οποία προεκλογικά είχε υποσχεθεί τον φορολογικό παράδεισο. Και, μαζί, φοβάται και την πρόταση της αξιωματικής αντιπολίτευσης – την πρόταση που παρουσίασε χθες ο Αλέξης Τσίπρας στο Ζάππειο και η οποία δείχνει ότι υπάρχει εναλλακτικό, ρεαλιστικό και κοστολογημένο, μίγμα πολιτικής για την έξοδο από την κρίση. Και δείχνει επίσης πως η γενική μείωση των μισθών, η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και η εγκατάλειψη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων δεν ήταν μονόδρομος, αλλά καθαρή και συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Όπως επιλογή της κυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν να διαχειριστεί την κρίση του κορονοϊού ως «ευκαιρία» – «θεόσταλτη» την χαρακτήρισε χθες ο βουλευτής Μπάμπης Παπαδημητρίου – για την επιβολή νεοφιλελεύθερης ατζέντας.

Το πρόβλημα, και τον φόβο, για την κυβέρνηση το κάνει ακόμη πιο έντονο το γεγονός ότι η προοπτική των εκλογών το φθινόπωρο δεν έχει εγκαταλειφθεί ούτε από το ίδιο το Μαξίμου παρά το «όχι» στις κάλπες και τους «τακτικισμούς» που είπε χθες ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Και δεν έχει εγκαταλειφθεί όχι ως επιλογή πια («για να τελειώσουμε τον Τσίπρα»), αλλά ως ανάγκη και ως συνέπεια της ίδιας της κυβερνητικής πολιτικής, στην περίπτωση που τα ευρωπαϊκά ταμεία δεν αποδειχθούν τόσο γενναιόδωρα όσο κάποιοι θέλουν να ελπίζουν στο υπουργείο Οικονομικών.

tvxs.gr