Γιορτή ρυζιού στα Μάλγαρα

Για τριακοστή χρονιά διοργανώνεται φέτος η Γιορτή Ρυζιού στα Νέα Μάλγαρα Θεσσαλονίκης, μια περιοχή όπου η ορυζοκαλλιέργεια αντιπροσωπεύει το  85% της συνολικής καλλιεργούμενης έκτασης στην Ελλάδα. Η αυλαία για τη “Γιορτή Ρυζιού”, που είναι αφιερωμένη στους περίπου 3.000 ρυζοκαλλιεργητές της ευρύτερης περιοχής, ανοίγει σήμερα και θα πέσει στις 10 Σεπτεμβρίου, ενώ κατά τη διάρκειά της, που θα φιλοξενηθεί στον αύλειο χώρο του δημοτικού σχολείου της περιοχής, διοργανώνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις και δράσεις σχετικές με την καλλιέργεια του ρυζιού.

Περισσότεροι από δύο τόνοι ρύζι και 1.500 κουπάκια ρυζόγαλο θα μοιραστούν δωρεάν το Σάββατο στις 10 Σεπτεμβρίου, στη διάρκεια της λαϊκής μουσικής βραδιάς (ώρα έναρξης στις 21:00), με το συγκρότημα του Φώτη Θεοδωρίδη. Τη “Γιορτή Ρυζιού” διοργανώνει το Πνευματικό και Πολιτιστικό Κέντρο Νέων Μαλγάρων και όπως υπογράμμισε μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο πρόεδρός του, Χρήστος Μπαξεβάνης «εκτιμάμε ότι θα τιμήσουν τη γιορτή μας περισσότερα από 1.000 άτομα, όταν στην περσινή αντίστοιχη διοργάνωση, οι επισκέπτες ανήλθαν σε 800».

Σήμα κινδύνου για την καλλιέργεια ρυζιού

Ωστόσο, τον κώδωνα του κινδύνου για την ορυζοκαλλιέργεια στη χώρα μας κρούει ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, Λεωνίδας Κουϊμτζής, ο οποίος μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ υπογράμμισε: «Εάν συνεχίσουμε να πουλάμε στις τιμές των τελευταίων δύο χρόνων, πολλοί παραγωγοί θα στραφούμε σε άλλες καλλιέργειες, πιο ασφαλείς και προσοδοφόρες. Βαμβάκι, τριφύλλι και καλαμπόκι, είναι τα πεδία τα οποία κερδίζουν ολοένα και περισσότερο έδαφος. Την τελευταία διετία πουλάμε σε τιμή κάτω του κόστους και μπαίνουμε μέσα. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί, με δεδομένα και τα νέα μέτρα που εμείς οι αγρότες έχουμε επιβαρυνθεί».

Για την αντιστροφή της δυσμενούς αυτής κατάστασης, ο κ. Κουϊμτζής μας επισήμανε: «Θα πρέπει επιτέλους να μπει φρένο στις αθρόες εισαγωγές από τρίτες χώρες, κυρίως ασιατικές, που είναι αδασμολόγητες και που αφορούν σε προϊόντα μη ιχνηλάσιμα». Πρόσθεσε δε, «δεν υπάρχει κανένας έλεγχος πουθενά, με αποτέλεσμα ξένο προϊόν να βαπτίζεται ελληνικό και οι Έλληνες καταναλωτές να βάζουν στο τραπέζι τους αμφιβόλου ποιότητας ρύζι».