Ηταν ληγμένα τα τσεκ της Novartis επί ΝΔ και ΠαΣοΚ;

Αν κατάλαβα καλά, η Νέα Δημοκρατία, διά του προέδρου της, του αντιπροέδρου της, του επιτρόπου της στην ΕΕ, του πρώην προέδρου της και πρώην υπουργών της, της ευρωβουλευτίνας και εκπροσώπου τύπου της και όλου του δημοσιογραφικού εσμού που σιτίζει, υποστηρίζει μετ’ επιτάσεως ότι οι τρεις εισαγγελείς διαφθοράς οι οποίοι έστειλαν στη Βουλή τη δικογραφία για το σκάνδαλο της Novartis είναι απλούστατα επίορκοι, όργανα του ΣΥΡΙΖΑ και συμμορίτες.

Αυτό προκύπτει από ανακοινώσεις, δηλώσεις, κραυγές, συνεντεύξεις, τσιρίδες (από τον γνωστό τηλετελάλη). Και έρχονται συνεπίκουροι στελέχη της άλλοτε κραταιάς σοσιαλδημοκρατίας, που επίσης καταντήσανε ρεζίλι των σκυλιών αυτήν τη χώρα, να καταγγέλλουν για σκευωρία την κυβέρνηση, επειδή οι δικαστικοί έστειλαν τη δικογραφία στη Βουλή. Ειδικά ο κ. Βενιζέλος, φαντάζομαι ότι θα προτιμούσε να ενταχθεί κι η δικογραφία αυτή σε ένα usb (στικάκι το λέγανε, θυμάστε;) και να κυλήσει σε κάποια άτιμη γωνιά του πολυδαίδαλου γραφείου του.

Είμαι, ωστόσο, έτοιμος να συμφωνήσω με όσα καταγγέλλουν οι υποψήφιοι κατηγορούμενοι, αν βγάλει μια -μικρή έστω- ανακοίνωση η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων που να επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Δηλαδή ότι τα τρία μέλη της ανήκουν σε άλλη κλαδική, όχι αυτήν της ΝΔ, προφανώς σε συνωμοτική οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ, οπότε όντως έστησαν, μαζί με το FBI, αυτήν τη σκευωρία. Φοβούμαι βέβαια ότι κάτι συμβαίνει εκεί στην Ενωση αυτή: τους έκοψαν το internet, το ηλεκτρικό ρεύμα, κατιτίς τελοσπάντων; Αλλιώς κάτι θα έλεγαν και για την καταδίκη του πρώην εκπροσώπου τύπου της ΔΗΜΑΡ διότι αποκάλεσε εγκληματική οργάνωση τη Χρυσή Αυγή. Αυτό θα διέφυγε και από τη λαλίστατη κυρία Σπυράκη που και ως δημοσιογράφος δεν άφηνε τίποτα να πέσει κάτω.

Δεν θέλω να εικάσω ότι οι δικαστές που καταδίκασαν τον κ. Παπαδόπουλο επειδή αποκάλεσε εγκληματίες τους χρυσαυγίτες ανήκουν σε κανένα παρακλάδι αυτού πολύ νόμιμου κόμματος, που έχει πάρει και άδεια λειτουργίας από τον Αρειο Πάγο. Όμως η τακτική να χρεώνουμε στους δικαστές τις δικές μας ολιγωρίες, λαθροχειρίες ή έστω κακές πολιτικές επιλογές, και να τους ταυτίζουμε με τους εκάστοτε πολιτικούς μας αντιπάλους μάλλον αφήνει έκθετους τους ίδιους τους καταγγέλλοντες.

Οι νεοδημοκράτες και πασόκοι που κατηγορούνται από «κουκουλοφόρους», όπως αποκαλούν τους προστατευόμενους μάρτυρες, οφείλουν τάχιστα, χτες, να εισηγηθούν την κατάργηση του νόμου που οι ίδιοι ψήφισαν το 2014 και να εξαιρέσουν αυτό το δικονομικό εργαλείο από τη φαρέτρα των δικαστών. Φυσικά, το ίδιο θα πρέπει να πράξουν και για άλλα εγκλήματα, η διαλεύκανση των οποίων στηρίζεται στις καταθέσεις προστατευομένων μαρτύρων, ή ακόμη χειρότερα, σε «κούφιες» καταθέσεις που έδωσαν μέλη εγκληματικών οργανώσεων ενοχοποιώντας συνεργάτες τους σε υποθέσεις τρομοκρατίας. Κάνω λάθος;

Εξάλλου, από ποιον κινδυνεύουν αυτοί οι μάρτυρες; Αν τώρα γκρεμοτσακιστούν πάνω σε κανένα ντουβάρι οδηγώντας το αυτοκίνητο τους, η κρεμαστούν νιώθοντας τύψεις, αυτό δεν εμπίπτει στο Ποινικό Δίκαιο. Ας πρόσεχαν!

Υπάρχει και κάτι άλλο: τα ΜΜΕ που έστειλαν στο Ειδικό Δικαστήριο τον Αντρέα Παπανδρέου αλλά στη συνέχεια (γιατί άραγε;) οι εκπρόσωποι τους τα είπαν ανάποδα στη δίκη, μας ενημέρωσαν ότι ο κ. Βενιζέλος παρομοίασε την υπόθεση Novartis με το «βρώμικο ‘89».

Αρα, δεν υπήρξε σκάνδαλο Κοσκωτά; Το αν ενεχόταν ή όχι σ’ αυτό ο Αντρέας Παπανδρέου το αποφάσισε η Δικαιοσύνη αθωώνοντάς τον. Αλλά τον κ. Πέτσο, τον κ. Τσοβόλα και τον ίδιο τον Κοσκωτά που εξέτισε πολυετή κάθειρξη, γιατί τους καταδίκασαν; Αφήνω τη συντριπτική πλειοψηφία με την οποία οι ίδιοι οι βουλευτές του ΠαΣοΚ έστειλαν τότε στο σκαμνί τον Μένιο Κουτσόγιωργα. Η Δικαιοσύνη δεν πρόλαβε να αποφανθεί για το Νο2 του ΠαΣοΚ. Ο τραγικός του θάνατος, μέσα στο δικαστήριο, έφερε κάποιες τύψεις, κάποια αναθεώρηση του σκεπτικού με το οποίο τον έστειλαν κατηγορούμενο; Ουδείς εξέφρασε τι…

Η ζωή κάνει παιχνίδια και φέρνει τα πάνω κάτω. Δεν ξέρω τι περίμεναν όσοι πολλαπλασίασαν τη φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα, χαρίζοντας δισεκατομμύρια στους φαρμακευτικούς κολοσσούς και το κατιτίς στους ίδιους. Αλλά, αλήθεια, έχουν το θράσος κάποιοι να επαίρονται ότι κατέβασαν αυτήν τη δαπάνη στα χρόνια της κρίσης; Όταν άφησαν τα νοσοκομεία χωρίς γάζες, σύριγγες, αναγκαία φάρμακα για μια απλή επέμβαση; Όταν άφηναν να πεθαίνουν κάποιοι από τα εκατομμύρια των ανασφάλιστων διότι δεν είχαν να πουλήσουν κάτι ώστε να αγοράσουν τα αντικαρκινικά φάρμακα;

Παρέα με μια μερίδα εμπόρων της Υγείας, οι οποίοι για ένα ταξιδάκι αναψυχής (ε, λένε, αυτό γίνεται σε όλο τον κόσμο) ή για κάποια πολλά ή λιγότερα χρήματα, συνταγογραφούσαν ασύδοτα, οι υπεύθυνοι πολιτικοί, αντί να ουρλιάζουν, θα έπρεπε εδώ και καιρό να απολογηθούν και να καταθέσουν τι γνώριζαν ή τι τους διέφυγε κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Ετσι κι αλλιώς,  τα αδικήματα για τα οποία θα κατηγορηθούν είναι παραγραμμένα με βάση τον νόμο περί ευθύνης υπουργών.

Μήπως λοιπόν μιλάμε για κάτι παραπάνω; Μήπως έχουν κι αυτοί κάποια νούμερα που δεν είναι τηλεφωνικοί αριθμοί αλλά λογαριασμοί καταθέσεων μαύρου χρήματος; Και γιατί ενώ λένε ότι θέλουν να δικαστούν δεν παραιτούνται της ασυλίας και των άλλων ευεργετημάτων που τους προσφέρει ο δυσώδης νόμος περί προστασίας των απατεώνων πολιτικών;