Οι μειοδοσίες έχουν πάντα δεξιό άρωμα

Από σήμερα, Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019, στα βόρεια σύνορα της χώρας, η ταμπέλα που μας υποδέχεται δεν γράφει Δημοκρατία της Μακεδονίας, όπως συνέβαινε επί 70 χρόνια, αλλά Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας. Αυτό, για όλους όσοι βαριούνται να ενημερωθούν ή έτρωγαν καλά τόσες δεκαετίες πουλώντας εθνικοφροσύνη, είναι προδοσία!

Ευτυχώς, στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που δεν ξεχνούν. Ανθρωποι που η Δεξιά, προπολεμική και μεταπολεμική, είχε θέσει στο περιθώριο, όταν δεν τους τύλιγε σε μια κόλλα χαρτί με την κατηγορία της προδοσίας και απαλλασσόταν μια και καλή απ’ αυτούς, βλέπουν να ξαναβρίσκουν τη συνέχεια της Ιστορίας.

Το 1989 κάποιοι ηγέτες της Αριστεράς έδωσαν συγχωροχάρτι και στήριξαν την κυβέρνηση Μητσοτάκη, μέσα στην οποία είχαν λουφάξει τα παιδιά και τα εγγόνια του Αδόλφου.

Το λάθος φαίνεται σήμερα με την αναβίωση του κλίματος τρομοκράτησης των σκεπτόμενων Ελλήνων από τραμπούκους της ακροδεξιάς, οι οποίοι όμως απολαμβάνουν της ανοχής ή της στήριξης της Δεξιάς.

Το επίθετο προδότης ανέβηκε και πάλι στην επιφάνεια και κυριαρχεί στις συμμορίτικες επιδρομές των ακροδεξιών αλλά και μέσα στη Βουλή, με παραλλαγές: μειοδότης, για παράδειγμα.

Το πρόβλημα θα ήταν ασήμαντο αν αυτές οι κραυγές προέρχονταν μόνο από τη Χρυσή Αυγή ή τον κ. Λεβέντη. Δυστυχώς, κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και του μεταμφιεσμένου ΠαΣοΚ προσχωρούν σ’ αυτήν την πρακτική, και μέσα στον πανικό τους για την επιμήκυνση της απουσίας τους από την εξουσία, υπονομεύουν το όλο πολιτικό σύστημα.

Ο «εκκρεμής» ηγέτης της ΝΔ, μπροστά στην εφόρμηση του πολυλογά αντιπροέδρου του, πέφτει από το ένα λάθος στο άλλο, καθιστώντας εξόχως δύσκολο αυτό που κατά τα άλλα δηλώνει ότι επιθυμεί: την εθνική συνεννόηση.

Ετσι, αποπειράθηκε να απαξιώσει εκ των προτέρων την επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία , γνωρίζοντας προφανώς τις θέσεις της άλλης πλευράς.

Ο μίζερος πολιτικός είπε (η σύνταξη δική του): «Ελπίζω από την επίσκεψη αυτή του κ. Τσίπρα στον κ. Ερντογάν, τουλάχιστον στο θέμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, να έχουμε κάποια θετικά νέα».

Το μήνυμα ήταν σαφές: χωρίς ανακοίνωση του Ερντογάν για επαναλειτουργία της σχολής, η επίσκεψη Τσίπρα απέτυχε.

Δεν γνωρίζω πόσο δασκάλεψε τον Κυριάκο Μητσοτάκη η αδερφή του ή τα παλαιότερα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που είχαν ασχοληθεί (;) με το θέμα επί 40 χρόνια, μετά τη μεταπολίτευση.

Το ερώτημα στο οποίο ποτέ δεν θα απαντήσουν οι υπουργοί Εξωτερικών της ΝΔ και του ΠαΣοΚ, είναι γιατί το κλείσιμο της σχολής το 1971 (επί ελληνοχριστιανικής διακυβέρνησης από τους ήρωες των κ.κ. Βορίδη και Γεωργιάδη) ποτέ δεν ήταν στην πρώτη γραμμή των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Γιατί ξαφνικά έγινε τώρα τόσο σπουδαίο; Μήπως επειδή ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο πρώτος Ελληνας πρωθυπουργός έπειτα από τη Μικρασιατική καταστροφή που επισκέπτεται επίσημα τη Χάλκη;

Παρένθεση: η συνεχής αναφορά στην επίσκεψη του Ελευθέριου Βενιζέλου ακόμη και από την «κυβερνητική» ΕΡΤ είναι άστοχη. Ο Βενιζέλος πήγε στη Χάλκη το 1933, ως πρώην πρωθυπουργός.

Ο αμετροεπής κ. Μητσοτάκης είπε και τον καημό του: «Ας αφήσει, λοιπόν, η κυβέρνηση αυτή τα σοβαρά ζητήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων να τα χειριστεί η επόμενη κυβέρνηση»…

Τι έπραξε ο ΣΥΡΙΖΑ στα τέσσερα χρόνια  που κυβερνά; Προσπάθησε να αλλάξει τη ραχατλίδικη νοοτροπία του «άσε το πρόβλημα για τους επόμενους» και αφού έφερε τις σχέσεις Ελλάδας – Βουλγαρίας στο καλύτερο δυνατό επίπεδο, συνέβαλε να αναβαθμιστούν οι σχέσεις με τις λοιπές βαλκανικές χώρες, προώθησε τη λείανση των σχέσεων στα δυτικά Βαλκάνια και έβαλε τέλος στην παρανοϊκή αντιπαλότητα με την πΓΔΜ.

Παράλληλα, έκανε βήματα ώστε η Κύπρος να αποκτήσει ισχυρούς συμμάχους, την Αίγυπτο και το Ισραήλ και να προωθήσει αυτό που οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν άγγιζαν, την απαλλαγή δηλαδή του Κυπριακού από το πιο σοβαρό αγκάθι του: την παρουσία των «εγγυητριών» δυνάμεων.

Αν αύριο συμφωνηθεί η επαναλειτουργία της σχολής στη Χάλκη τι θα πει ο ακροδεξιός θίασος;

Απλούστατα θα βρει ένα άλλο εθνικό παραμύθι να ταΐζει τους «εθνικόφρονες» και τους απελπισμένους. Το είδαμε με την αναπάντητη από τον κ. Μητσοτάκη καταγγελία ότι εξέφρασε στην κ. Μέρκελ τον φόβο για «καταλανοποίηση» της Βόρειας Ελλάδας.

Εδώ δεν έχουμε απλώς μιαν ακόμη ανοησία τους αδέξιου δεξιού. Ας σκεφτεί πώς θα αποκαλούσε ο ίδιος κάποιον που θα εξέφραζε τον ίδιο φόβο. Τελικά, το έχουν χούι να υπονομεύουν την πρόοδο της χώρας οι αχόρταγοι δεξιοί.