Γ. Φιλίππου: Οι νέοι οφείλουν να ελπίζουν σε ανηφορικό δρόμο

Αν και πατημένα πια τα “άντα” ιδιαίτερα όταν έρχεται η περίοδος των εκλογών και ιδιαίτερα των αυτοδιοικητικών έχω πάντα τον προβληματισμό για το ρόλο που μπορούν να παίξουν οι νέοι άνθρωποι στα κοινά και μάλιστα αυτά που αφορούν την καθημερινότητα τους.

Ζούμε σε μια πολύ άχαρη εποχή. Εποχή χωρίς όνειρα και ελπίδες. Εποχή γκρίζα, διαβρωμένη από την αναξιοπιστία, το ψέμα, την υποκρισία, τη διγλωσσία και την αναξιοκρατία. Δείγματα γραφής του σήμερα είναι η πτώση των αξιών, η κατάρρευση των ιδεολογιών, η αμφισβήτηση των προτύπων, η υποχώρηση της συλλογικής δράσης προς όφελος του ατομισμού, η εξαφάνιση των ηρώων και η υποκατάστασή τους από τους star, το κυνήγι του βολέματος με πλάγιους τρόπους, η επιδίωξη του εφήμερου κέρδους και της δόξας που ασφαλώς δεν έχουν σχέση με το μεγαλείο.

Παλαιότερα η πολιτική δράση, οι ιδεολογικοί αγώνες ήταν ιεροί. Έδιναν νόημα στη ζωή των ανθρώπων και φτερά στην ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Για την εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η κοινωνία και κατ’ επέκταση η πολιτική, υπάρχουν διάφορα αίτια: Η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, η χρηματοπιστωτική κρίση, η μεγάλη ανεργία ιδιαίτερα στους νέους, η επερχόμενη τέταρτη βιομηχανική επανάσταση . Επιπλέον η μη ανατροπή και η διατήρηση των ίδιων κατεστημένων δομών και προσώπων για μακρά χρονικά διαστήματα, συχνά οδηγεί σε εκφυλιστικές και παρακμιακές καταστάσεις. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, αναδεικνύεται πιο έντονα αυτό που ο Πλάτων έχει αποκαλέσει “ψυχολογική αντίθεση των γενεών”. Οι νέοι απομακρύνονται από τα κοινά, αποστασιοποιούνται από την πολιτική, αναπτύσσουν δική τους γλώσσα επικοινωνίας την οποία οι παλαιότερες ηλικίες δεν καταλαβαίνουν.

Όπως κι αν έχουν τα πράγματα, σήμερα “ζητείται ελπίς”, όπως θα έλεγε και ο Αντώνης Σαμαράκης. Και αλίμονο αν αυτό δε γινόταν. Αλίμονο αν οι νέοι δεν ψάχνουν, έστω κι αν δε βρίσκουν. Τότε το μέλλον θα μοιάζει πρώιμα γερασμένο. Είναι γνωστό ότι ο Αριστοτέλης έχει επισημάνει ότι ο άνθρωπος είναι ον πολιτικό, συνδεδεμένο με την κοινωνική ζωή και υποκείμενο στο νόμο της γέννησης, της ανάπτυξης και του θανάτου. Αυτόν τον κανόνα δεν μπορεί να τον αγνοήσουν ή να τον ανατρέψουν οι νέοι. Εκείνο που μπορούν και οφείλουν να επιδιώξουν είναι η ανανέωση της πολιτικής με βαθιές τομές στο περιεχόμενο και τη λειτουργία της.

Η ισοπέδωση της πολιτικής, η ταμπέλα ότι όλοι πολιτικοί είναι ίδιοι, είναι μια εύκολη άρνηση που μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες καταστάσεις. Αν επικρατήσει αυτή η λογική ότι δηλ. όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι, τότε όσοι παραμένουν ακόμη υγιείς και αλώβητοι από τις σειρήνες της παρακμής, είτε θα συμμαχήσουν με το σύστημα, είτε θα αποχωρήσουν. Και τότε ο στίβος της πολιτικής θα παραμείνει ελεύθερος στους χειρότερους και αδίστακτους εκπροσώπους της. Οι συνέπειες θα είναι ολέθριες για την πολιτική, και το μέλλον της κοινωνίας που ανήκει έτσι κι αλλιώς στους νέους.

Οι νέοι δεν έχουν άλλο δρόμο μπροστά τους, εκτός από το δρόμο τον καλό, το δύσκολο, τον ανηφορικό. Εκεί που στο τέλος του υπάρχουν οι καρποί της ανθρώπινης ολοκλήρωσης. Αυτός ο δρόμος περνά μέσα απ’ την αλήθεια και το δίκιο που έχουν μεγαλύτερη δύναμη από το ψέμα και το άδικο όπως έχει πει ο Αριστοτέλης. Είναι ο δρόμος της καλοσύνης, της αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας, της αξιοσύνης, της αξιοκρατίας αλλά και της προσωπικής επιτυχίας και ευτυχίας.

Όλα τα παραπάνω είναι βαθύτατες πολιτικές διαδρομές, με τη σωστή διάσταση του ζητήματος, όπου η πολιτική αποτελεί λειτούργημα και όχι μέσο προσωπικής επιβολής και αμοιβής. Οι νέοι οφείλουν και μπορούν να αντισταθούν στην πτώση των αξιών, στο θάνατο της ελπίδας, στην παρακμή της πολιτικής. Αυτό είναι πρώτιστο χρέος τους απέναντι στον εαυτό τους και στο μέλλον του κόσμου. Οφείλουν να προτείνουν και να υλοποιούν τους τρόπους με τους οποίους το μέλλον αυτό μπορεί να γίνει καλύτερο.

Όποιος με ρωτήσει αν είμαι αισιόδοξος ή απαισιόδοξος για το μέλλον, για τους νέους, για την πολιτική, δεν μπορώ παρά να διαλέξω την αισιοδοξία. Έστω και συγκρατημένα. Η αισιοδοξία, η ελπίδα, η προσπάθεια, ο αγώνας ο μακρύς είναι ο μονόδρομός μας, είναι η Ιθάκη μας….

*Ο Γιώργος Φιλίππου είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στον δήμο Νεάπολης –Συκεών με την παράταξη « Άλμα στο μέλλον», απόφοιτος του ΑΠΘ ,  ιδιωτικός υπάλληλος και μέλος του δ.σ. του σωματείου εργαζομένων ΟΠΑΠ .