Όταν τα πάντα γίνονται στάχτη!

Διάβαζα στην LIFO αυτήν την ιστορία και δάκρυσα.  Δακρύζω εύκολα με ότι έχει να κάνει με παιδιά, εδώ και χρόνια. Είχα μόλις διαβάσει το τέλος για τα δίδυμα που βρέθηκαν αγκαλιά με παππού και γιαγιά.

Του Γιώργου Αντωνόπουλου*

Σκεφτόμουν εμένα στη θέση τους, αγκαλιά με τον Δημήτρη και την Κατερίνα. Σταματάει ο νους η λοξεύει ο νους και κλείνεις τα μάτια για να μη βλέπεις, αλλά δυστυχώς οι εικόνες σε στοιχειώνουν.

Διάβασα και για τις παραιτήσεις των αντιδημάρχων στο Δήμο του Ψινάκη. Ναι μετά από μια τέτοια καταστροφή, όταν εμπλέκεσαι λόγο της θέσης σου άμεσα, το πρώτο που σκέφτεσαι, αφού πέσουν οι στάχτες κάτω, αφού σβήσουν οι καπνοί είναι τι δεν έγινε σωστά, τι δεν έκανα καλά. Ίσως κάποιος άλλος θα τα κατάφερνε καλύτερα. Και παραιτείσαι. Όχι γιατί έκανες λάθος τη δουλειά σου. Αλλά γιατί δεν αντέχεις το βάρος τόσων νεκρών.

Και μετά τι γίνεται; Ευτυχώς υπάρχει το μετά γιατί η ζωή συνεχίζεται. Ακούω και για τις παραιτήσεις ΓΓ, υπουργών ακόμα και του πρωθυπουργού. Να παραιτηθούν όλοι και μετά; Θα έρθουν ποιοι;

Αυτοί που γέμισαν με αυθαίρετα όλη την Ελλάδα; Αυτοί που δε μπόρεσαν δεκαετίες τώρα να φτιάξουν δασικούς χάρτες και κτηματολόγιο; Αυτοί που φράξανε τους αιγιαλούς και μπαζώσανε τα ρέματα; Αυτοί που προτιμούσαν να αγοράζουν υποβρύχια που γέρνανε, αντί πυροσβεστικά;

Όχι αυτοί δεν πρόκειται να έρθουν γιατί δεν τους χρειάζεται αυτός ο τόπος.

Ο τόπος χρειάζεται αυτούς, που παρά τα λάθη και τις ελλείψεις τους, δεν έχουν ποικίλες ύποπτες δεσμεύσεις, αυτούς που δεν κουβαλάνε αμαρτίες στις πλάτες τους  να αναγεννήσουν την Ελλάδα.

Αλλά θέλει γενναίες αποφάσεις. Θέλει να σπάσουν αυγά, να βγουν μπουλντόζες, να πέσουν φράχτες, να πονέσουν κάποιοι για να μην ξανακαούν άλλοι. Να επενδύσουμε στη τεχνολογία για την πρόληψη, να οργανώσουμε σχέδια πολιτικής προστασίας και να εκπαιδευτούν οι πολίτες. Για να μην καταλαμβάνουμε τις Λωρίδες Έκτακτης Ανάγκης και να μη μποτιλιάρουν οι δρόμοι γιατί θέλουμε να σώσουμε τα αυτοκίνητα μας.

Οι εμπρησμοί στην Ελλάδα γίνονται κατ’ εξακολούθηση. Μέχρι αυτή τη στιγμή οι εμπρηστικοί μηχανισμοί που βρέθηκαν είναι 11 τον αριθμό. Αρκετοί θα έλεγε κάποιος, για να κάψει τα πάντα και να απανθρακώσει πολλούς ανθρώπους. Παρόλα αυτά η πολιτεία μας πρέπει να μπορεί ακόμα και αυτές τις επιθέσεις να μπορεί να τις αντιμετωπίσει.

Χρειάζεται πολλή δουλειά και πρέπει να γίνει. Πιθανότατα να γίνει άμεσα ανασχηματισμός στην κυβέρνηση. Άμεσα χρειαζόμαστε όμως αποφάσεις και πράξεις που θα μας ξεκολλήσουν από το σάπιο παρελθόν. Alert!

* Ο Γιώργος Αντωνόπουλος είναι δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Πυλαίας – Χορτιάτη