Προς το συνέδριο

Η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, ολοκληρώθηκε με πολλές ομιλίες που φώτιζαν διαφορετικές πτυχές, με συναίνεση αλλά και κριτική, με μια καλή διακήρυξη και έναν οδικό χάρτη προς το συνέδριο με ερωτηματικά.

Της Ρίας Καλφακάκου*

Η ανάλυση των αιτίων της ήττας, για μια ακόμα φορά δεν έγινε ή έμεινε μισή. Δεν εξηγήθηκαν τα αίτια της τιμωρητικής ψήφου στις ευρωεκλογές, της μεγάλης θετικής διαφοροποίησης στις εθνικές εκλογές, που καθιέρωσε οριστικά το ΣΥΡΙΖΑ ως το δεύτερο πόλο του πολιτικού συστήματος, της εντυπωσιακής αύξησης της ΝΔ,  τα αίτια για το αντί- ΣΥΡΙΖΑ κλίμα, δεν αναφέρθηκαν συγκεκριμένα τα λάθη και οι παραλείψεις ,που απογοήτευσαν ή απομάκρυναν ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.

Απαραίτητη είναι και η κριτική για τη λειτουργία του κόμματος στην κυβερνητική 4ετία, ένα κόμμα που δεν επέδειξε γρήγορα αντανακλαστικά, δεν είχε αλληλεπίδραση με την κυβέρνηση, αλλά συχνά έδειχνε υποταγμένο και ακολουθούσε πρακτικές πρωτόγνωρες σε διαδικασίες της ανανεωτικής αριστεράς, που έδειχναν έλλειμμα δημοκρατίας.

Η εξουσία, η κυβέρνηση, δεν είναι προφανώς ο αποκλειστικός στόχος για ένα αριστερό, δημοκρατικό κόμμα, αλλά δεν γίνεται να μην ενδιαφέρει ένα κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που θέλει να ανταποκριθεί στις κοινωνικές ανάγκες και στις αγωνίες μιας μεγάλης μερίδας του εκλογικού σώματος. Για μια νικηφόρα πορεία, απαραίτητα στοιχεία είναι η χωρίς κόμπλεξ και φοβίες ανάγνωση της ήττας, η δημιουργία ενός ξεκάθαρου προφίλ του κόμματος, η επικοινώνηση με τους πολίτες για το όραμα και την ιδεολογία του κόμματος, τις ηθικές αξίες και τις ανυποχώρητες αρχές του, μαζί  με  ένα σοβαρό  πρόγραμμα που να αποτυπώνει την κυβερνητική πολιτική. Η διαδραστική σχέση με το λαό που σε διδάσκει και τον διδάσκεις, σε επηρεάζει και τον επηρεάζεις, σου αλλάζει στόχους και του αλλάζεις αξίες, είναι οργανικό στοιχείο σε αυτή την πορεία.

Για τα παλιά μέλη και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, το πολυσυζητημένο, και εκ του πονηρού απαξιωμένο από κάποιους, 4% του αρχικού πυρήνα του κόμματος,  είναι κοινός τόπος η επιθυμία για το άνοιγμα του κόμματος στο λαό, τη μαζικοποίηση και τη διεύρυνση του, με  τους ανθρώπους του μόχθου και της διανόησης, με όλους όσους ονειρεύονται και παλεύουν για ένα κόσμο με δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, αλληλεγγύη.

Ο τρόπος που θα γίνει το δημοκρατικό αυτό κάλεσμα, οι διαδικασίες για τη συμμετοχή στο κόμμα, το διάλογο και τις εκλογές αντιπροσώπων για το συνέδριο, δεν είναι απλά τεχνικά ζητήματα.

Προφανώς οι νέες τεχνολογίες πρέπει να χρησιμοποιηθούν, η ηλεκτρονική πλατφόρμα εγγραφής νέων μελών, η ανάρτηση αποφάσεων, προτάσεων, άρθρων γνώμης σε αυτή την πλατφόρμα ,όμως θεωρώ λανθασμένο, αλλά και τελικά αναποτελεσματικό, να μην υπάρχει αυτοπρόσωπη παρουσία στις οργανώσεις, όπου κοιτάς τον άλλο στα μάτια , γίνεται αντιπαράθεση και σύνθεση απόψεων, και δεν ψηφίζεις διασημότητες, αλλά ανθρώπους που γνώρισες και σου εμπνέουν εμπιστοσύνη.

Η λειτουργία του νέου κόμματος πρέπει να εμπεριέχει ,όσα απλά ζητάμε για την κοινωνία. Δημοκρατία, συμμετοχή, δικαιώματα, προστασία από την ανθρωποφαγία. Και παρόλο που θα στηρίζει μια κυβέρνηση που προήλθε από τους κόλπους του, δεν μπορεί να υπάρχει ταύτιση, ή φόβος κριτικής της κυβερνητικής πολιτικής.

Η αναγνώριση της χαρισματικής προσωπικότητας του προέδρου, είναι λάθος να οδηγεί σε προσωπολατρεία, ή στην απαγόρευση κριτικής σε πράξεις ή απόψεις του. Αντίθετα πέρα από την πολιτική, η αγάπη και ο θαυμασμός ακόμα, στον Αλέξη Τσίπρα,  είναι πιο γνήσια από αυτούς που του λένε την αλήθεια παρά από όσους τον κολακεύουν.

Θα έχουμε την ευκαιρία στον προσυνεδριακό διάλογο να μιλήσουμε και να διαφωνήσουμε και να βρούμε τα σημεία σύγκλισης. Ας μην φοβόμαστε τη δημοκρατία και το διάλογο, κι ας μην βάζουμε τις απόψεις σε κουτάκια ,ή με επικεφαλίδες τάσεων .

*H Ρία Καλφακάκου είναι καθηγήτρια Πολυτεχνικής Σχολής
ΑΠΘ, μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, δημοτική σύμβουλος της παράταξης “Θεσσαλονίκη ΜΑΖΙ”.