Τα πάθη της βαλκανικής Ιστορίας

Η άγνοια των «εθνικοφρόνων» δημοσιογράφων για το μακεδονικό ζήτημα είναι απολύτως δικαιολογημένη: ουδέποτε διάβασαν Ιστορία πέραν των όσων παπαγάλισαν στο σχολείο για το μεγαλείο της ελληνικής φυλής, τους αιώνιους εχθρούς κ.λπ. Κι αν πήρε κάτι το αφτί τους για διαφορετικά πράγματα, αυτό το κάτι δεν προχώρησε ως τον εγκέφαλο.

Δυο τιτλάκια σε ιστοσελίδα «αληθινής» εφημερίδας βγάζουν μάτι. Το πρώτο λέει «Ενταση σε ομιλία του Μηταφίδη». Στο κείμενο που ακολουθεί υπάρχει και βίντεο με μια (μια και μόνη ) κυράτσα που αφού φώναξε τα δικά της, έφυγε (άνετη) βρίζοντας. Ο συντάκτης του κειμένου λέει μεν ότι ήταν εκδήλωση στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης για παρουσίαση βιβλίου για τις γερμανικές αποζημιώσεις και όχι ομιλία του Μηταφίδη, αλλά πέραν τούτου ουδέν. Το τι αναφέρει το βιβλίο που παρουσιάστηκε δεν ενδιαφέρει προφανώς την ιστοσελίδα. Κι ας δίνει μιαν εκδοχή για το ύψος των γερμανικών αποζημιώσεων πολλαπλάσια αυτών που υπολογίζουν οι ελληνικές υπηρεσίες.

Το δεύτερο τιτλάκι, στην ίδια ιστοσελίδα, ασκεί και …εξωτερική πολιτική: «Νέα πρόκληση Ιβανόφ: Ο Κεμάλ ήταν …Μακεδόνας». Αντί δηλαδή ο μακεδονομάχος κειμενογράφος να επιχαίρει που ο σκληροπυρηνικός εθνικιστής πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας παραδέχεται έμμεσα με αυτήν τη δήλωση ότι στη Μακεδονία ζούσαν και άλλοι λαοί την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, βλέπει πρόκληση. Προς ποιον; Προς την Ελλάδα («η Μακεδονία είναι μία και ελληνική») ή προς την Τουρκία; Η δήλωση έγινε σε Τούρκους επιχειρηματίες, οι οποίοι φυσικά και δεν παρεξηγήθηκαν αφού γνωρίζουν ότι όντως ο Κεμάλ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη όταν η πόλη ήταν διοικητική πρωτεύουσα του ομώνυμου οθωμανικού βιλαετίου.

Δυο τινά συμβαίνουν: ή μας «ανήκει» κι ο Κεμάλ ή ακόμη κι οι Τούρκοι γνωρίζουν λίγο καλύτερα τη βαλκανική Ιστορία.