Τι λέει ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης για τους ναζί;

Η ναζιστική ιδεολογία, όπως εκφράστηκε από τους «θεωρητικούς» της (συμπλεγματικά το λιγότερο άτομα), στηριγμένη στην αντιεπιστημονική έννοια της φυλής, έπρεπε να έχει και «εχθρούς», κοινωνικές κατηγορίες που υποτίθεται ότι ήταν αδύνατο να συνυπάρξουν με την «άρια φυλή» (εκλεκτό δείγμα προφανώς ο δρ. Γκέμπελς).

Εκτός από τους Εβραίους που ήταν επί αιώνες ο στόχος όλων των αυταρχικών ευρωπαϊκών καθεστώτων, ο Χίτλερ, ο Ρόζενμπεργκ και οι άλλοι μικρονοϊκοί ναζί, πρόσθεσαν τους κομουνιστές, τους Σοβιετικούς και Πολωνούς αιχμαλώτους πολέμου, τους Ρομά, τα άτομα με αναπηρίες, τους ομοφυλόφιλους και άλλες ομάδες με ιδιαιτερότητες ή απλώς αντιναζί.

Την Τετάρτη το βράδυ, στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης ένας ναζί νόμισε ότι έβρισε τον πρώην πρόεδρο του ΟΑΣΘ, Στέλιο Παππά, ουρλιάζοντας απεχθείς φράσεις για τον ένα γιο του, που είναι άτομο με αναπηρία. Φυσικά δεν μεταφέρω τι είπε ο αλήτης.

Περίμενα ώς το μεσημέρι της Πέμπτης να υπάρξει κάποια αντίδραση από τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Κων. Ζέρβα ή έστω από τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου που επέτρεψε ή επέβαλε μια διαδικασία ζούγκλας, με διάφορους τραμπούκους οι οποίοι δήλωναν πρώην μέτοχοι τους ΟΑΣΘ να βρίζουν, να προπηλακίζουν, να απειλούν όσους κατάφεραν να πάρουν τον λόγο. Μπροστά στον δήμαρχο ένας άλλος έβρισε αισχρά την Κατερίνα Νοτοπούλου. Ο ευγενής και εσχάτως θρήσκος δήμαρχος δεν άκουσε.

Ισως ήταν η πρώτη φορά που έγινε κάτι τέτοιο στο Δημοτικό Συμβούλιο με την πλήρη ανοχή του δημάρχου και των συμβούλων του και με παρούσα την αστυνομία η οποία έκανε και έλεγχο ταυτοτήτων και τσαντών σε όσους (εκτός των τραμπούκων) ήθελαν απλώς να παρακολουθήσουν (όπως έχουν κάθε δικαίωμα) τη συνεδρίαση με θέμα την παντελή κατάρρευση των συγκοινωνιών στη Θεσσαλονίκη.

Η συνεδρίαση δεν τελείωσε ποτέ, διότι η πλειοψηφία, με επικεφαλής τον δήμαρχο και τον πρόεδρο του ΔΣ, απλώς δεν ενδιαφέρονταν. Ηθελαν, στα πλαίσια της επιβολής του δόγματος «νόμος και τάξη» να εξαντλήσουν κάθε πολίτη που υποβάλλεται σε μπούλινγκ (τουλάχιστον) όταν τολμά να διαμαρτυρηθεί.

Προκύπτει λοιπόν ευθέως το ερώτημα: Θα κάνει ότι δεν άκουσε ο κ. Ζέρβας; Δεν παίρνει από το Γραφείο Τύπου κάθε μέρα όλα τα δημοσιεύματα ή βίντεο που αφορούν αυτόν ή το Δημοτικό Συμβούλιο, αν δεν πήρε χαμπάρι τι γινόταν; Θα ζητήσει συγνώμη από τον Στέλιο Παππά ή, όπως οι χουντικοί βασανιστές του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, θα σφυρίζει αδιάφορα; Θα τολμήσει να κοιτάξει στα μάτια την Κατερίνα Νοτοπούλου ή από το βαρύγδουπος Κωνσταντίνος θα ξαναγίνει Κωστάκης;

Όχι, δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι ο κ. Ζέρβας μας προέκυψε ναζί. Όπως και τα δεκάδες εκατομμύρια των Γερμανών που σήκωναν εκόντες άκοντες το χέρι ουρλιάζοντας «χάιλ Χίτλερ». Όμως ανέχθηκαν πρώτα την τρομοκρατία και τη σταδιακή εξαφάνιση των Εβραίων, έπειτα των κομουνιστών, μετά των Ρομά, των ομοφυλόφιλων, χειροκρότησαν στη συνέχεια και στο τέλος κοίταζαν αλλού όταν τους πήγαιναν οι συμμαχικές δυνάμεις στα στρατόπεδα να δουν αυτό που τάχα δεν ήξεραν (έκλειναν και τη μύτη τους).

Οι δημότες της Θεσσαλονίκης, αφού έδωσαν ένα μικρό ποσοστό στον κ. Ζέρβα, στον δεύτερο γύρο τον προτίμησαν μαζικά, διότι ο κ. Ταχιάος επέδειξε ένα άλλο πρόσωπο από το διαλλακτικό του Γιάννη Μπουτάρη.

Δεν μπορώ, λοιπόν, να εξηγήσω τη μεταμόρφωσΗ του κ. Ζέρβα και το γινάτι που βγάζει για ό,τι καλό έκανε στην πόλη ο κ. Μπουτάρης ή η προηγούμενη κυβέρνηση. Αυτό εμπίπτει σε ειδικότητες άλλες. Αλλά δεν μπορώ να φανταστώ τη συνέχεια σε αυτό το Δημοτικό Συμβούλιο, όπου ο πρόεδρος ανέχεται έναν φασίστα σύμβουλο να ουρλιάζει, να διαπομπεύει, καλεσμένους να προπηλακίζουν, αστυνομικούς να ελέγχουν ποιοι θα παρακολουθήσουν τη συνεδρίαση.

Ισως -αν του έμεινε λίγη ευαισθησία- να σκεφτεί ο κ. Ζέρβας πώς η ταύτιση του με ό,τι πιο απολίτιστο και τραμπούκικο απελευθέρωσε η εκλογική νίκη του κόμματός του, δεν ταιριάζει με το πρόσωπο που μας είχε δείξει ως ο κάποτε ευνοούμενος αντιδήμαρχος του Γιάννη Μπουτάρη.

Ποτέ δεν είναι αργά για μια γενναία συγνώμη. Μπορεί; Διότι αυτό που δημοσιοποίησε σαν δευτερολογία του μάλλον είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε: «Θέλουμε να ακούμε ή να μας ακούν; Θέλουμε να προγραμματίζουμε ή να κάνουμε απολογισμούς και καταλογισμούς; Θέλουμε να γκρινιάζουμε ή να σχεδιάζουμε και να υλοποιούμε;».

Σοβαρά;