Τιμώντας το παρελθόν, ατενίζοντας το μέλλον

Ο ρόλος ενός κόμματος είναι να εκφράσει κοινωνικές ανάγκες και να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα κοινωνικών τάξεων. Η δεξιά παραδοσιακά εκφράζει και υπερασπίζει τα συμφέροντα της μεγαλοαστικής τάξης και του μεγάλου κεφαλαίου, επενδύει όμως στην απαραίτητη λαική ψήφο, με οικονομικές παροχές, με ιδεολογήματα όπως η αριστεία και ο ατομισμός, ή πιο λιανά, κι εσύ μπορείς ανεξάρτητα αν τα εμπόδια είναι δυσβάσταχτα, με την προώθηση ενός ανιστόρητου εθνικισμού, με το Νόμος και Τάξη που ανταποκρίνεται στους  αταβιστικούς αλλά και πραγματικούς φόβους για ασφάλεια , του μέσου ανθρώπου.

Της Ρίας Καλφακάκου*

Μια μεγάλη προοδευτική, αριστερή παράταξη, είναι με την πλευρά των από κάτω, όλων  όσων ο καπιταλισμός ,και ιδιαίτερα ο νεοφιλελευθερισμός , συνθλίβει και χρησιμοποιεί σαν πρώτη ύλη για το χρήμα.

Ο μεγαλύτερες γενιές  έχουν ζήσει στο πετσί τους τη διαφορά αριστεράς- δεξιάς, οι νεότεροι όμως ,η γενιά του ίντερνετ και του κινητού ,δεν έχει μνήμες παρακράτους και δικτατορίας, και δεν συγκινείται με μαρξιστικές αναλύσεις . Η προσέγγιση της γενιάς κάτω των 35 χρειάζεται και άλλους τρόπους και άλλες μεθόδους, αλλά οι αγωνίες και οι ευαισθησίες είναι κοινές σε κάθε γενιά. Εργασιακά δικαιώματα, αξιοπρέπεια, κοινωνική δικαιοσύνη, αλληλεγγύη είναι έννοιες που μπορούν να μιλήσουν στην καρδιά κάθε ανθρώπου, ανεξάρτητα από ηλικία, επάγγελμα, μορφωτικό επίπεδο.

Και επειδή ο νεοφιλελευθερισμός έχει κερδίσει μια μερίδα των νέων, που με ενθουσιασμό, αντοχές και αίσθημα περιπέτειας, μπορεί να γυρίζουν όλο τον κόσμο, με αμοιβές δελεαστικές, αλλά δεν συνειδητοποιούν ,πως χωρίς το δίχτυ προστασίας των εργασιακών δικαιωμάτων, θα ξεζουμιστούν από το μεγάλο κεφάλαιο, και στα 50 τους θα πεταχτούν στα άχρηστα, αφού καινούργιοι 30ρηδες ,θα μπορούν να δουλεύουν πιο πολλές ώρες, και θα γνωρίζουν καλύτερα τις νέες τεχνολογίες.

Η προσέγγιση στις διάφορες κοινωνικές ομάδες, γίνεται με την καρδιά και το μυαλό, είναι μια διαδραστική σχέση, όπου το κόμμα αφουγκράζεται τις αγωνίες, τις ανάγκες και τα όνειρα των πολιτών, και τους προτείνει ένα μοντέλο ζωής με ανθρωπιά και δημοκρατία. Δείχνοντας πως η ατομική ευτυχία είναι πιο δυνατή μακροπρόθεσμα , σε ένα κοινό πλαίσιο δημοκρατίας και αλληλεγγύης. Διότι κοινή γαρ η μοίρα και το μέλλον αόρατο.

Τολμώντας να δίνονται  απαντήσεις που δεν είναι αρεστές και κριτικάροντας τρόπο ζωής και στυλ και μόδες, που έχουν επιβληθεί σε μεγάλη μερίδα της κοινωνίας και της νεολαίας, και σε ψηφοφόρους του κόμματος.

Όμως η εμπιστοσύνη του λαού, κατακτιέται κυρίως με το παράδειγμα. Ένα κόμμα που λειτουργεί ως συλλογικός οργανισμός ,δημοκρατικά, όπου όλοι έχουν φωνή και η φωνή τους ακούγεται, όπου δεν υπάρχουν τα σπουδαία στελέχη και οι πολλοί για να κολλάνε αφίσες,  όπου μέλη και στελέχη που προσέφεραν στη κοινωνία και στην αριστερά, δεν πετιώνται, μόλις έχουμε έτοιμο πιο λαμπερό αντικαταστάτη, όπου η ισότητα , τα δικαιώματα, η συλλογικότητα, δεν είναι απλώς συνθήματα, αλλά εφαρμόζονται πρώτα στο εσωτερικό του κόμματος, και γίνονται πρότυπο για την κοινωνία.

Ο τόπος έχει ανάγκη την αριστερή προοδευτική φωνή, και μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να το εκφράσει στην παρούσα ιστορική  περίοδο.

Είναι εφικτό στο συνέδριο να διαμορφωθεί η μεγάλη προοδευτική αριστερή παράταξη, με δημοκρατική λειτουργία, χωρίς ηγεμονισμούς και προσωπικές στρατηγικές, με σεβασμό στα μέλη και τον κάθε άνθρωπο, με ανιδιοτελείς φιλοδοξίες .

Υπηρετώντας το λαό και τον τόπο, με ταπεινότητα και ανιδιοτέλεια, όπως μας δίδαξαν αγωνιστές στις πιο δύσκολες και πιο λαμπρές περιόδους της ιστορίας μας.

Το χρωστάμε στην κοινωνία, το χρωστάμε στην αριστερά.

*H Ρία Καλφακάκου είναι καθηγήτρια Πολυτεχνικής Σχολής
ΑΠΘ, μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, δημοτική σύμβουλος της παράταξης “Θεσσαλονίκη ΜΑΖΙ”