Το στοίχημα για το ΚΙΝΑΛ: μετασχηματισμός σε ενιαίο κόμμα ή επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ…

Η έκφραση μαλλιά – κουβάρια μπορεί να περιγράψει με συνοπτικό αλλά περιεκτικό τρόπο, αυτήν την περίοδο, όσα συμβαίνουν στην κεντροαριστερά και ιδίως στον κεντρικό πολιτικό εκφραστή του χώρου, στο ΚΙΝΑΛ, το οποίο τελικά, μέσα από τις ανάγκες της πραγματικότητας, καλείται να μετασχηματισθεί σε ένα ενιαίο δημοκρατικό πολιτικό οργανισμό ή να διαλυθεί.

Η απόφαση της Φώφης Γεννηματά να συγκαλέσει έκτακτο πολιτικό και καταστατικό Συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής τον ερχόμενο Μάρτιο, δεν ήταν αιφνιδιαστική, αλλά αναγκαστική. Δεν είχε άλλα περιθώρια επιλογών και ελιγμών. Υπεύθυνη της επιλογής, το ΚΙΝΑΛ να ιδρυθεί ως πολυκομματικός συνεργατικός φορέας και όχι ως ενιαίο κόμμα, τώρα επιχειρεί μέσω διαγραφών, απειλών και πιέσεων, να οριοθετήσει το χώρο και να περιορίσει τις φυγόκεντρες δυνάμεις, κυρίως προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Το ΚΙΝΑΛ ένα κόμμα κατασκευασμένο από τα πάνω, με διορισμένα όργανα βάσει ποσοστώσεων και ρευστών ισορροπιών και χωρίς βασικές λειτουργίες πολιτικής νομιμοποίησης των όποιων αποφάσεων, αποδείχθηκε ανέτοιμο, πολιτικά και οργανωτικά, να αντέξει την πίεση και το πολιτικό βάρος ενός μεγάλου εθνικού προβλήματος, όπως το Σκοπιανό.

Με στόχο τον έλεγχο της κεντροαριστεράς

Ενδεικτική είναι και η φράση του εκπροσώπου Τύπου του ΚΙΝΑΛ, Παύλου Χρηστίδη, όταν ρωτήθηκε για τη διαγραφή Θεοχαρόπουλου. «Οφείλουμε να έχουμε καθαρή στάση στα πράγματα» είπε ο εκπρόσωπος Τύπου και εν μέρει παραδέχθηκε ότι ο χώρος δοκιμάζεται από προσωπικές στρατηγικές, διαφορετικές προσεγγίσεις και πολυγλωσσία. «Η Φώφη Γεννηματά επαναλαμβάνει τις θέσεις τα τελευταία 4 χρόνια με συνέπεια. Ταυτόχρονα κάποιοι άλλοι που αυτοπροσδιορίζονται ως κεντροαριστεροί έχουν αλλάξει επτά διαφορετικές απόψεις, κόμματα, φίλους, συντρόφους. Δεν είναι πρόβλημα της Φώφης Γεννηματά αυτό, είναι αυτών» είπε χαρακτηριστικά ο Παύλος Χρηστίδης αναγνωρίζοντας εμμέσως ότι στο ΚΙΝΑΛ πάσχει από πολιτική συνοχή και σύνθεση απόψεων.

Άλλωστε γι αυτό η Φ. Γεννηματά έσπευσε να προαναγγείλει έκτακτο πολιτικό και καταστατικό συνέδριο του ΚΙΝΑΛ για το τέλος Μαρτίου. Στο συνέδριο θα συμμετέχουν εκλεγμένοι και όχι διορισμένοι σύνεδροι, οι οποίοι θα αναδείξουν τα νέα συλλογικά όργανα του κόμματος, ολοκληρώνοντας έτσι την δημιουργία του ενιαίου φορέα. Είναι προφανές δηλαδή ότι η επικεφαλής του ΚΙΝΑΛ, επιδιώκει να ομογενοποιήσει και να θέσει υπό τον έλεγχο της το ΚΙΝΑΛ. Κυρίως θέλει να δώσει ένα τέλος στην εσωστρέφεια και στον ρόλο των διαφόρων συνιστωσών και παραγόντων, ώστε να έχει λυμένα τα χέρια της, πριν από τις επόμενες εθνικές εκλογές.

Προς αυτή τη κατεύθυνση, παρά τις διαφοροποιήσεις και τις κόντρες, ο στόχος δεν είναι η αποσυσπείρωση αλλά ο έλεγχος των δυνάμεων. «Η απομάκρυνση του κ. Θεοχαρόπουλου από την Κ.Ο του Κινήματος Αλλαγής δεν ισοδυναμεί σε καμία περίπτωση με διαγραφή της ΔΗΜΑΡ», ξεκαθάρισε ο γραμματέας του Τομέα Επικοινωνίας του ΚΙΝΑΛ Σταμάτης Μαλέλης και διευκρίνισε πως «η απομάκρυνση Θεοχαρόπουλου έγινε μετά την άρνηση του να επιστρέψει την έδρα, την ώρα που η ΚΟ στο σύνολο της είχε διαφορετική θέση σε ένα κορυφαίο εθνικό θέμα». Πιο προσεκτική ήταν η αντιμετώπιση του Γιώργου Παπανδρέου ο οποίος εμμέσως αλλά σαφώς τάχθηκε υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών. «Η ουσία του ζητήματος είναι τι στάση κρατάει ο Γιώργος Παπανδρέου και απέναντι σε όλο αυτό το οποίο γίνεται στο πολιτικό σύστημα και σε αυτό είναι ξεκάθαρος και δεν αφήνει κανένα περιθώριο με τη συνέντευξή του να παρερμηνευτεί το οτιδήποτε σε σχέση με τη Νέα Δημοκρατία, σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ, ή με τον χώρο της κεντροαριστεράς συνολικά», σχολίασε σχετικά ο εκπρόσωπος Τύπου του ΚΙΝΑΛ Π. Χρηστίδης.

Δηλαδή και στις δύο περιπτώσεις, το κεντρικό θέμα δεν ήταν το Σκοπιανό. Στην περίπτωση της ΔΗΜΑΡ, το ζητούμενο ήταν η έδρα και στην περίπτωση του Παπανδρέου, το ζητούμενο ήταν η στάση του προέδρου του ΚΙΔΗΣΟ, σε σχέση με τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Θεοχαρόπουλος και η υποκρισία της Γεννηματά  

Εν κατακλείδι, αυτό που ενδιαφέρει την Φώφη Γεννηματά και την ηγετική ομάδα του ΚΙΝΑΛ, δεν είναι να ασκηθεί η όποια προοδευτική πολιτική στον τόπο και να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της κρίσης, με γνώμονα τα συμφέροντα της κοινωνίας και δη των μη προνομιούχων. Αυτό που την «καίει» και την «τσουρουφλίζει», είναι η πολιτική της επιβίωση σε ένα σαθρό και οξυμένο από αντιπαραθέσεις πολιτικό περιβάλλον. Και αυτό μπορεί να το πετύχει, όπως η ίδια άλλωστε επιμένει, μέσα από τη δικαίωση της στρατηγικής της, δηλαδή την συμπόρευση και συνεργασία του ΚΙΝΑΛ με τη ΝΔ, και τη στρατηγική πολιτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ.

Το καρφί μάλιστα του προέδρου της ΔΗΜΑΡ Θανάση Θεοχαρόπουλου κατά της Φωφης Γεννηματά, περιγράφει το «όλον» πρόβλημα που αντιμετωπίζει το ΚΙΝΑΛ. «Δεν είναι δυνατόν να μην γίνονται σεβαστές οι θέσεις των κομμάτων που συγκροτούν το Κίνημα Αλλαγής, ειδικά απ’ όσους υποστήριξαν τη διατήρηση της πολυκομματικότητας. Την ανανεωτική αριστερά δεν είναι δυνατόν να την επικαλούμαστε μόνο σε επίπεδο ρητορικής όταν αναφερόμαστε στις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, της ανανεωτικής αριστεράς και του προοδευτικού κέντρου» τόνισε ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος αφήνοντας αιχμές κατά της Φ. Γεννηματά για υποκρισία.

Να θυμίσουμε ότι το 2017, όταν είχαν ξεκινήσει οι διαδικασίες συγκρότησης του ΚΙΝΑΛ, η κ. Γεννηματά είχε επιλέξει το πολυκομματικό σχήμα και όχι το ενιαίο κόμμα που πρότεινε ο Θ. Θεοχαρόπουλος, τονίζοντας πως «προχωρώ αποφασιστικά αλλά όχι βιαστικά». Τώρα βιάζεται. Θέλει να κλείσει τους λογαριασμούς της με τους πολιτικούς της εταίρους, μέσα σε ένα δίμηνο. Με διαδικασίες fast track. Αντιλαμβάνεται μάλλον ότι τα χειρότερα, για ένα κόμμα χωρίς δομή και ταυτότητα και στίγμα, έρχονται. Δηλαδή η διάλυση ή τελικά η αναγκαστική επιστροφή… στο ΠΑΣΟΚ…

Το ΚΙΝΑΛ μας οδήγησε σε σύγχυση

Αυτό εξάλλου αποδέχθηκε και στην συνεδρίαση της ΚΟ της ΔΗΣΥ για το Μακεδονικό ενόψει της ψηφοφορία στην ολομέλεια της Πέμπτης. Είπε δηλαδή ότι «ο πολυκομματικός φορέας, το ΚΙΝΑΛ, αντί να ενισχύσει τον πλουραλισμό, οδήγησε σε σύγχυση» ενώ αναφερόμενη στο ΠΑΣΟΚ σημείωσε πως «παραμένει πάντα ο “κορμός” αυτής της προσπάθειας για την μεγάλη Κεντροαριστερά». Όπως τόνισε χαρακτηριστικά «δεν μπορούμε να πετύχουμε χωρίς το ΠΑΣΟΚ, αλλά ούτε μόνο με το ΠΑΣΟΚ»…