Η πόλη του αύριο, η πόλη του χτες

Μια και ετοιμαζόμαστε πάλι για μια φιέστα, τα 200 χρόνια από το 1821 – άρτον και θεάματα μας υπόσχεται η νέα κυβέρνηση – ας θυμηθούμε τα  100 και κάτι χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.

Tης Ρίας Καλφακάκου

Είναι αλήθεια πως η χαρά της αθηναϊκής κυβέρνησης, για το διπλασιασμό της μικρής Ελλάδας, με την ενσωμάτωση της Βόρειας Ελλάδας, αμαυρωνόταν από τη δυσφορία για την πανσπερμία, εθνοτήτων, θρησκειών και γλωσσών των κατοίκων  “των νέων χωρών “.

Με το καλό και με το άγριο, με την ελληνική παιδεία, με απαγορεύσεις, με πειθώ, με κίνητρα και με υποσχέσεις, με τον Αυγουστίνο στη Φλώρινα, με το παρακράτος, αλλά και τη ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη, με λάθη και εμπνευσμένες αποφάσεις, στο τέλος η ομογενοποίηση έγινε, Πόντιοι και πρόσφυγες από τη μικρασιατική καταστροφή, ενδυνάμωσαν το ελληνικό στοιχείο στην περιοχή, οι ανακαλύψεις του Ανδρόνικου, η Βεργίνα , ο Μεγαλέξανδρος, δημιούργησαν ένα αίσθημα εθνικής υπερηφάνειας και σηματοδότησαν την ιστορική συνέχεια.

Η πρόσφατη ιστορία είναι αλήθεια πως μπήκε στο περιθώριο και η Θεσσαλονίκη μιλούσε για το Βυζάντιο, μα όχι για τους Εβραίους ή για το σπίτι του Κεμάλ.

Μια πλαστή ελληνοχριστιανική ταυτότητα με θολές αναφορές στην  πραγματική ιστορία της πόλης, δημιούργησε ένα ψευδεπίγραφο προφίλ, μη επιτρέποντας στην πόλη να αναπτυχθεί και να αποκτήσει τη θέση που της αξίζει.

Τα τελευταία χρόνια, μια ευτυχής συγκυρία, της συνύπαρξης, ενός ιδιόρρυθμου δημάρχου και μιας πολυσυλλεκτικής παράταξης της Πρωτοβουλίας, που άκουγαν και υιοθετούσαν τολμηρές προτάσεις της αριστεράς, με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, επέτρεψε να γίνουν τομές στην πόλη.

Ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, και δύο – τρεις, γραφικοί τότε αριστεροί, ξεκίνησαν να σώσουν την ανακάλυψη ενός δρόμου μιας άλλης Θεσσαλονίκης, κατά την διάρκεια των εργασιών για το Μετρό.  Αρχαιολόγοι συναίνεσαν στην παραμονή του δρόμου στη θέσης τους. Έξυπνα ο δήμαρχος Γιάννης Μπουτάρης το υιοθέτησε, μελέτες έγιναν που απέδειξαν πως λυνόταν και το τεχνικό θέμα για την κατασκευή της σήραγγας του Μετρό.  Σήμερα προχωράει η Πλάζα για την ανάδειξη των Αρχαίων, ταυτόχρονα με τα τεχνικά έργα. Το “και Μετρό και Αρχαία” είναι μια πραγματικότητα, που προσθέτει στον πολιτισμό της πόλης, και μακροπρόθεσμα συμβάλλει στην ευημερία της.

Το Μουσείο Ολοκαυτώματος, απόδοση φόρου τιμής σε 50000 Εβραίους συμπολίτες μας, θύματα του ναζισμού, ένα μνημείο, κατά του φασισμού, και ταυτόχρονα μαζί με το μητροπολιτικό πάρκο, ένα έργο που θα αλλάξει την εικόνα της πόλης, θα αναβαθμίσει τη Δυτική Θεσσαλονίκη, θα φέρει  ανάπτυξη και θέσεις εργασίας.

Η καινούργια διοίκηση του δήμου βρίσκει πολύ ψηλά τον πήχη. Μπορεί και πρέπει, να προωθήσει όσα θετικά έγιναν, συμπληρώνοντας με νέα έργα, που βελτιώνουν την καθημερινότητα των πολιτών, αναβαθμίζουν την πόλη, αναδεικνύουν την ιστορία της, προωθούν τον πολιτισμό.

Υπάρχουν πολλά ακόμα να γίνουν. Πάντα θα συμβάλλουμε με θετικές και τεκμηριωμένες προτάσεις, με γνώμονα το καλό της πόλης.