Οραματίσου, σκέψου και ψήφισε

Στις 26 Μαΐου θα βρεθούμε αντιμέτωποι στο παραβάν με μια πληθώρα υποψηφίων Δημάρχων για το Δήμο Θεσσαλονίκης. Αναμενόμενο, καθώς με το νέο εκλογικό σύστημα πολλοί υποψήφιοι θα συμμετέχουν. Δρώντας πολλοί από αυτούς καιροσκοπικά αφού γνωρίζουν ότι με το προηγούμενο σύστημα οι ελπίδες εκλογής τους θα ήταν ελάχιστες.

Του Γιάννη Αργυριάδη*

Η επερχόμενη θητεία μπορεί να είναι καθοριστική για το Δήμο Θεσσαλονίκης, εφόσον η ολοκλήρωση του μετρό σταθεί το έναυσμα για μια σειρά από αναγκαία πια έργα. Τα έργα αυτά μπορούν να κινηθούν σε τέσσερις άξονες: α) τις πεζοδρομήσεις – αναπλάσεις στο ιστορικό κέντρο β) τους χώρους στάθμευσης στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου γ) ποδηλατόδρομοι δ) αναβάθμιση του δυτικού τμήματος του κέντρου «κέντρο-απόκεντρο».

Πεζοδρομήσεις/ Αναπλάσεις: 

Στο ιστορικό κέντρο εύκολα παρατηρείται ότι υπάρχουν στενοί δρόμοι που δεν συμβάλλουν στην διευκόλυνση της κυκλοφορίας στην πόλη παρά μόνο παρέχουν αρκετές, ομολογουμένως, θέσεις στάθμευσης. Οι περισσότεροι από αυτούς τους δρόμους είναι είτε κάθετοι είτε παράλληλοι του Γαλεριανού Συγκροτήματος και θα μπορούσαν να αποτελέσουν έναν προθάλαμο αντάξιο της ιστορίας του. Προχωρώντας σε πεζοδρομήσεις και αναπλάσεις, θα μπορούσε να δοθεί ένα ύφος γραφικό, δανεικό από την αίγλη του παρελθόντος, ξεριζώνοντας, ως ένα βαθμό, τις παθογένειες της άναρχης αστικοποίησης.  Ενδεικτικά θα αναφέρω τις οδούς, οι οποίες θα μπορούσαν κάποιων εξ αυτών να αναπλαστούν ή πεζοδρομηθούν, Βύρωνος, Σπύρου Λούη, Απελλού, Ιωάννου Μιχαήλ και Ιπποδρομίου.

Η μόνη άμεση λύση, για την αποσυμφόρηση του κυκλοφοριακού προβλήματος, που θα ανακύψει εξαιτίας των έργων αυτών, είναι η αύξηση του στόλου του ΟΑΣΘ. Αναντίρρητα, τα έργα αυτά θα επηρεάσουν και τις θέσεις στάθμευσης των μόνιμων κατοίκων και επισκεπτών και θα πρέπει να αναπροσαρμοστούν, όπως και να δημιουργηθούν νέοι χώροι στάθμευσης, οι οποίοι είναι ο επόμενος άξονας ανάπτυξης.

Χώροι στάθμευσης: Μια πόλη σαν τη Θεσσαλονίκη, στην οποία υπάρχει ιστορικό κέντρο, επιβάλλεται να δημιουργηθούν περιμετρικά αυτού δημοτικοί χώροι στάθμευσης, στους οποίους θα σταθμεύουν οι εργαζόμενοι του κέντρου καθώς και οι επισκέπτες του. Με σκοπό, να χρησιμοποιείται το μετρό ως το κύριο μέσο εισόδου στο κέντρο, καθώς αυτό δεν θα είναι προσβάσιμο με αυτοκίνητο λόγω των πεζοδρομήσεων και των λιγοστών θέσεων για τους επισκέπτες.

Η δημιουργία υπόγειων δημοτικών χώρων στάθμευσης, περιμετρικά του κέντρου, είναι η ιδανική λύση για να «αναπνεύσει» το κέντρο. Όσο και να φαντάζει μεγάλο το κόστος τους, μεγαλύτερα όμως φαντάζουν τα οφέλη τους. Εξίσου σημαντικό, να δρομολογηθούν ουσιαστικές κινήσεις από το δήμο για να διεκδικήσει το πολυώροφο χώρο στάθμευσης στη Πολυτεχνείου, ο οποίος ανήκει στο ΤΑΙΠΕΔ.

Ποδηλατοδρόμοι

Επιτέλους, να αξιοποιηθεί το ανατολικό και το δυτικό τμήμα του Δήμου και να γίνει ένας ουσιαστικός σχεδιασμός για ποδηλατοδρόμους ώστε οι κάτοικοι των περιοχών αυτών να πηγαίνω-έρχονται στο κέντρο με ποδήλατο και ηλεκτρικό πατίνι. Έτσι, οι πολίτες θα αποκτήσουν κίνητρο να μην χρησιμοποιούν το αυτοκίνητο για την άμεση πρόσβασή τους στο κέντρο. Στην παρούσα φάση, οι ποδηλατόδρομοι έχουν τοποθετηθεί όπου «χωρούσαν» στους δρόμους και για αυτό υπάρχει ένα διακοπτόμενο δίκτυο ποδηλατόδρομων. Παρεμπιπτόντως, το ηλεκτρικό πατίνι  θεωρώ ότι είναι ιδανικό μέσο γι αυτές τις περιοχές, εκμηδενίζοντας τις ήδη κοντινές αποστάσεις του κέντρου και των περιοχών γύρω από αυτό, αλλά με την εύλογη χρήση του και όχι βγάζοντας οδηγικά απωθημένα στους δρόμος και στα πεζοδρόμια.

Δυτικό τμήμα κέντρου «κέντρο-απόκεντρο»: Το τμήμα αυτό του κέντρου έχει μείνει πίσω σε ανάπτυξη σε σχέση με το υπόλοιπο, θυμίζοντας προηγούμενες δεκαετίες. Η περιοχή από την οδό Αναγεννήσεως μέχρι και την οδό Σταύρου Βουτυρά, χαρακτηρίζεται από πολλούς αδιαμόρφωτους δημόσιους χώρους, εγκαταλελειμμένους ιδιωτικούς χώρους και φθαρμένους δρόμους. Ομοίως και η περιοχή που περικλείεται από τις οδούς Μιχαήλ Καλού, Μοναστηρίου και Λαγκαδά. Μάλιστα, σε πολλά σημεία τους είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κάποιος το πεζοδρόμιο από το δρόμο και σε πολλά άλλα είναι ανύπαρκτο.

Οι παραπάνω περιοχές βρίσκονται σε ένα κομβικό σημείο της πόλης, περιμετρικά της Πλατείας Δημοκρατίας (Βαρδαρίου), (το σημείο μηδέν γνωστό σε όλους) και εκεί που κάποτε δέσποζε η Χρυσή Πύλη (Πύλη Αξιού). Επίσης, πολύ κοντά είναι ο Σιδηροδρομικός Σταθμός, ο τερματικός σταθμός του μετρό, τα Δικαστήρια  και το λιμάνι.  Ο Δήμος υποχρεούται να επενδύσει σε αυτές τις περιοχές αξιοποιώντας τους δημόσιους χώρους με αναπλάσεις και να συμμορφώσει τους ιδιοκτήτες των εγκαταλελειμμένων ακινήτων να τηρούν τους απαραίτητους κανόνες ασφαλείας, υγιεινής και αισθητικής.  Καθιστώντας τες ελκυστικές για κατοίκηση.

Συνάγεται λοιπόν, ότι η επόμενη θητεία μπορεί να είναι ορόσημο για το Δήμο Θεσσαλονίκης, εφόσον η ολοκλήρωση του μετρό σταθεί η αφορμή για μια σειρά από αναγκαία πια έργα. Έργα, τα οποία έπρεπε να υλοποιηθούν, πριν ακόμη το μετρό αποτελούσε μία ασύλληπτη ιδέα, ως το κύριο μέσο μαζικής μεταφοράς της Θεσσαλονίκης. Ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία του Δήμου, του κέντρου και του ιστορικού μέρους αυτού, να αναβαθμιστεί.

Οραματίσου, σκέψου και ψήφισε.

*Ο Γιάννης Αργυριάδης είναι Δικηγόρος & Πολιτικός Επιστήμονας